Monthly Archives: nóvember 2008

Ensk-íslensk orðabók

ex-haust-ed

l. búinn, uppurinn, tómur, tæmdur. 2. dauðuppgefinn, magnþrota, örmagna, lémagna, dasaður, máttfarinn, máttlaus.

Önnin er ekki einu sinni búin ennþá. Langar að sofa í heila öld. Eða, geta bara sofið eitthvað. Rauðsprungin augu og lífvana hár. Ekki gott lúkk.

Ein athugasemd

Filed under Almennt röfl

Hamingjustaðurinn

Um helgina fór fram andleg hreinsun. Það er ekkert eins gott eins og góður skandall til þess að koma sér á réttan kjöl eftir langt óreiðutímabil. Eins og alkarnir verður maður að ná botninu áður en enduruppbyggingin getur hafist. Hafði leyft kreppunni, veikindi ástvina og almennum leiðindum að byrgja mér sýn á það sem skiptir máli. Er búin að ganga í gegnum of margt í lífinu til þess að láta einhver smáatriði skemma fyrir mér. Ég tók á sínum tíma afdrifaríkar ákvarðanir sem voru ekki bara erfiðar heldur ollu mér líka miklum sársauka. Ég reyni alltaf að hugsa þegar myrkrið og depurðin vilja taka yfir að ef ég játa mig sigraða og leyfi þessum fornu fjendum að hlaupa frjálsum að ég hafi sigrast á fyrrnefndum sársauka til einskis. Það er ekki bara óvirðing við sjálfa mig heldur einnig við alla þá sem hjálpuðu mér að rata út úr þeim ógöngum. Að hugsa málin svona er merkilega gott spark í rassinn.

Ég, eins og hagkerfið, mun stíga tvíefld upp úr öskustónni og springa út eins og blóm að vori. OK, missti mig aðeins í dramanu þarna. Það er bara betri stígandi í hrynjanda færslunar ef hún er barmafull af dramatík.

Annars á ég óbrigðult ráð við þunglyndi sem ég nota mikið á tímum sem þessum. Alltaf þegar að ég er að kafna í snöru eigin áhyggja þá loka ég augunum og fer á hamingjustaðinn minn eins og Phoebe í Friends kallaði það. Ég þarf ekki mikið að einbeita mér til þess að vera komin aftur á Nam Song ánna í Laos þar sem ég flýt lúsarhægt niður með straumnum í sólskininu á uppblásinni dekkjarslöngu. Ég finn lyktina í loftinu, sólina í andlitinu á mér og heyri í hlæjandi krakkaskara sem leikur sér glaðbeittur meðal jórtrandi buffalóa í ánni. Ekkert getur sett mig úr jafnvægi þessa örskotsstund sem ég dvel þarna í sólinni og ég kem brosandi tilbaka í grámyglulegan raunveruleikann. Klikkar aldrei.

Ég vildi svo í framhaldinu óska þess að ég gæti farið á einhvern hamingjustað hagfræðinga og þeirra sem sérhæfa sig í alþjóðasamskiptum og spurt þá aðeins út í alþjóðahagkerfið í tengslum við andstæðinga hnattvæðingar. Það myndi hjálpa mér mikið í ritgerðaskrifunum framundan.

2 athugasemdir

Filed under Almennt röfl

Sunnudagar til mæðu?

Það eru allir með krabbamein eða veikir þessa dagana. Amma er hárlaus og þolir illa lyfjagjöfina sem hún er í og mér brá skelfilega að sjá hana um daginn. Við vorum þá staddar í jarðarför hjá föður konunnar hans pabba sem hafði loksins tapað baráttunni við sinn krabba. Ég vissi ekki hvort ég átti að gráta yfir því að þessi indæli maður sem ég þekkti þó lítið væri farin yfir móðuna miklu eða yfir útlitinu á ömmu minni sem er að hverfa sökum þess að hún getur ekkert borðað. Þannig að ég grét bara ekki neitt en systir mín grét tvöfalt fyrir okkur báðar. Nú fékk ég fréttir að afi er með krabbamein í blöðruhálskirtli. Hann er nýkomin úr aðgerð þar sem skipt var um augasteina á báðum augum og við erum búin að hlæja mikið að því að í kjölfarið á því að sjónin var löguð þá lagaðist heyrnin líka. Hann er búin að vera hálfheyrnarlaus síðan ég man eftir mér og eftir því sem að skýin á augunum stækkuðu því minna gat hann haft samskipti við umheiminn þar sem hann hvorki sá né heyrði. Nú getur hann sum sé lesið betur af vörum og þarf ekki einu sinni gleraugu til að lesa blöðin. Magnaður skítur þessi læknavísindi. Konan hans pabba er svo að fara í aðgerð þar sem fóturinn á henni verður brotinn í tætlur og hún verður í gifsi í þrjá mánuði. Skil ekki alveg hvað er í gangi í heiminum.

Ég hitti finnskan félaga minn í bænum í gær. Hann lenti í því óhappi um síðustu helgi að hann var að fara heim af djamminu og var keyrður niður af leigubíl. Hann var sendur með sjúkrabíl upp á slysó og það voru saumuð 20 spor í hausinn á honum eða eitthvað. OK, kannski ekki 20 spor en mörg allavega. Strákgreyið var látinn borga fyrir allt sjálfur og það var enginn sem sagði honum að tryggingarnar hjá leigubílstjóranum ættu að borga honum tilbaka. Ég þoli ekki þegar að fólk ætlar bara að misbjóða fólki af því að það er ekki íslenskt og þekkir ekki reglurnar. Þannig að ég tók það að mér að hafa samband við einhvern, enda eru hæg heimatökin þar sem margir leigubílstjórar eru í fjölskyldunni, og eftir að hafa rætt þetta við þá sem fróðari eru þá veit ég núna að hann getur og á líka að fara fram á miskabætur. Það kom líka upp úr kafinu að pabbi varð vitni að þessu og gat sagt mér nákvæmlega hvað gerðist. Ég skal hundur heita ef þetta grey fær ekki allavega komugjaldið og sjúkrabílinn greitt Urr… reið.

Annars reyndi ég að sannfæra gaurinn á Habibi að ráða mig í vinnu í gær. Veit ekki af hverju, hef ekki mikinn áhuga á lykta eins og Shwarma samloka alla daga.

Ein athugasemd

Filed under Almennt röfl

Fólk er fífl

Ég skrapp í heimsókn á Suðurgötuna í kvöld og ílengdist þar í óvæntu Hugh Grant maraþoni og rauðvínsdrykkju. Sérlega huggulegt. Þegar að ég var að labba heim um þrjúleytið var ungt og frekar drukkið par að ganga Tjarnargötuna á undan mér. Allt í einu stoppa þau og virðast vera að kíta. Áður en ég veit af gengur gaurinn af göflunum og ræðst á lítinn gráan Yaris sem var lagt í götunni. Hann lemur og sparkar í bílinn og svo sá ég hvar stelpan, sem hafði gengið á undan honum áfram, kom tilbaka til að hugga hann. Bíllinn var allur dældaður og þau löbbuðu saman áfram eins og ekkert hefði ískorist.

Ekki öfunda ég fólkið sem á Yarisinn að vakna á morgun og sjá ástandið á bílnum. Ég íhugaði að hringja á lögguna en þegar að hún kæmi hefðu þau hvort eð er verið löngu farin. Ég velti því fyrir mér hvort ég ætti að tala við þau en lagði ekki í það því ef að hann fór svona með bílinn vildi ég ekki vita hvað hann myndi gera mér ef ég reitti hann til reiði. Ég hugsaði líka um það að skilja eftir miða á bílnum og láta eigandann vita að ég hefði séð hvað gerðist og hvernig hann gæti haft samband við mig en gerði það svo ekki á endanum. Veit eiginlega ekki hver eru réttu viðbrögðin í svona stöðu.

Vonandi er eigandi bílsins með góðar tryggingar.

Ein athugasemd

Filed under Almennt röfl

Pælingar

Helgin kom og fór. Fór þrisvar út að borða, tvisvar var það mjög gott og í eitt skiptið lala. Alltaf sat ég þó í góðum félagsskap sem skiptir jafnmiklu ef ekki meira máli en maturinn. Sérstaklega þegar að reikningurinn er borgaður af öðrum.

Ég er að renna á rassinn með ritgerð sem ég á að skila á miðvikudaginn. Klukkan er farin að ganga 11 á mánudagskvöldi og ég er ekki búin að skrifa einn staf á blað. Sem er ekki gott.  Læt mig dreyma um bakpokaferðalög og skemmtilegheit sem tengjast þessum skóla ekki neitt og held ekki einbeitingunni lengur en í tvær mínútur. Ég er þó í fríi allan morgundaginn og verð bara að hrista þetta fram úr erminni þá og taka afleiðingunum.

Hitti strák í gær frá LA sem sagði mér frá 6 mánaða puttaferðalagi sem hann fór í um Bandaríkin þegar að hann var 19 ára, á kúpunni og nýsloppinn úr fangelsi. Hann svaf á götunni eða hvar sem hann fann sér skjól og betlaði peninga með því að syngja og spila tónlist. Hann uppgötvaði sjálfan sig sem tónlistarmann á þessu ferðalagi og dreymir um að geta lifað af því og hefur að því virðist náð tökum á lífinu á ný. Á meðan byggir hann sviðsmyndir fyrir kvikmyndir og tónlistarmyndbönd  og reynir að ferðast eins og hann getur. Hann fékk að gista á sófanum í nótt og deildi með mér tónlistinni sinni og sögum af sjálfum sér. Stundum finnst mér eins og ég hafi lifað og prófað eitt og annað en svo hitti ég fólk sem er bara búið að gera svo miklu meira að mér finnst ég vera hálfgerð sveitakona í samanburðinum. Að sjálfsögðu eins og von er og vísa er margt sem hann hefur prófað sem ég hef lítinn áhuga á eins og eiturlyfjaneysla og seta í fangelsi en samt finnst mér stundum eins og eitthvað vanti upp á hjá sjálfri mér. Ég er einhvern veginn mitt á milli þess að vera ógeðslega hvítur millistéttar plebbi og semi hippi og bóhem. Ekki nógu kúl til þess að vera alveg í seinni flokknum og ekki nógu ferköntuð til þess að vera í þeim fyrri. Og ekki búin að finna sjálfa mig.

Ég hitti mikið af svipuðum týpum í Montréal þar sem ég lenti í eftirpartý hjá gaur sem er atvinnu brettagaur og þekkti alla í kanadísku indie senunni. Ég var sú eina í því partýi sem ekki var á einhvers konar dópi og þótti um margt undarleg þegar að ég afþakkaði pent kókaínið sem mér var boðið af mikilli gestrisni húsráðanda. Ólíkt því sem ég hef upplifað hérna heima þegar að ég hef óvart lent í svona partýum þar sem allt flæðir í dópi þá virti fólk þó ákvörðun mína og reyndi að tína til annað til þess að bjóða mér. Ég fékk bæði te og bjór en enga sneið um að vera leiðinleg eða ferköntuð.

Ég held að ég sé að reyna að segja að ef að maður gleymir eigin fordómum um hitt og þetta þá kemst maður að því að allir hafa eitthvað fram að færa. Hvort sem að viðkomandi er ástralskur læknanemi, bandarískur tónlistarmaður, kanadískur kókhaus eða týndur íslenskur nemi þá eigum við öll meira sameiginlegt en við gerum okkur oft grein fyrir. Maður á ekki að loka á fólk af því að það lifir ekki eftir sömu reglum og maður sjálfur. Manneskjan sem við höfum að geyma hefur ekki endilega neitt með það að gera hvaða líf við kjósum eða lendum í því að lifa.

Færðu inn athugasemd

Filed under Almennt röfl, Sófasörf